Устоди пойиз

Барги хазон раксон шуда дар бодхо, дар бодхо

Дар бодхо бар по шуда фарёдхо, фарёдхо

Гуйи ки ҳар барги хазон як пора аз хуршед ҳаст

Устоди поиз мекунад эчодхо, эчодхо

Абри парешон медавад дар осмон в-аз боли у

Афсона гул-гул мешавад дар ёдхо, дар ёдхо

Боди вазон бо панчааш хат мекашад дар панчара

Бошад, ки арзон дорадам иршодхо, иршодхо

Ман дар мадори ишки ту чун бодхо рахгум задам

Аз ин хато дар хастиам бедодхо, бедодхо

Акнун

 Аз кучахои бечароги ёдхои кур
Омад хавои буданат дар олами дилам
Бошад биёиву бо бусае махин
Зистан ато кунй бар обу бар гилам
Ту пораи чудошуда аз пайкари манй
Чун соя ёди ту хамвора бо ман аст
Боре нашуд, ки бингарй бо чашми дил ба ман
Ин чашм баставу он дил зи охан аст
Акнун ба гури ёдхо ин нолахо чй суд
Об аз канори боги мо бетоб рафтааст
Он Кохи орзу коhе шуда дарег
Чун накши беасар бо об рафтааст

Чора

 Ман худамро гиря кардам, то лабам хандон шавад
Синаро хунбор кардам, то дилам дармон шавад
Дар вучудам гур кардам пайкари афсурдаро
То мани ранчуру хаста гоибу пинхон шавад
Гуссахоро дафн кардам дар хами лабхандхо
Хандаро озодй додам, дар лабам султон шавад
Хастиамро хок кардам, то ба лутфи кузагар
Ин тани чун ташти холй куза ё гулдон шавад
Дар танури сарнавишт аз оташи гам сухтам
Сохтам бо сахтихо, то зиндагй осон шавад

Хушхироме

Хушхироме хандае такдим кард
Лаб ба лаб бифшурду як таъзим кард
Бо нигохе масту махмуру латиф
Рухи бемори маро тармим кард
Атри худро бар фазо арзонй дод
Накхаташро бо насим таксим кард
Чашми у дар чашми ман тавлид шуд
Дарси руишро ба ман тарсим кард
Бе тамаъ буд нози лабханди гулаш
Ишкро бо ошикй такрим кард
Дар нигохи шаркиаш гаштам шахид
Пилк бар хам зад, маро ду ним кард
Дар парешонй шудам гум, у бирафт
Синаро мамлу зи тарсу бим кард
То шавам огах ман аз фарчоми кор
Гесувонро тоб доду «чим» кард

Ба ки гуям хама ин харфи дилам….

Харфхо дар дили ман мемиранд
Харфхое ки дар ин тангии танг
Хамчу зиндони асиранд
Хама мемиранд.

Ба ки гуям хама ин харфи дилам?
Ба ки гуям,ки яке одамаки хурчиндор
Ки ду гуш чун антен
Хама чо харфу хичо мечинад
Чу галивож ба хар чо махбуб
Хешро марди расо мебинад.
Лек
Менабинад,ки яке номард аст
Дилсиёх асту ба руи зард аст.

Ба ки гуям,ки яке хочинамо
Рафта бар каьбасаро
Дили пур ширку шарар баргаштаст,
Тавба,тавба,ки чу хар баргаштаст.

Ба ки гуям,ки гахи сугу азо
Санги бухтону маломат хурдам
Зи яке далкаки гайёбу яке хочаи у
Чи басе дог,ки бар дил бурдам.

Ба ки гуям,ки дар ин чамьи ачиб
Шуда тасбех чу як зиннати даст,
Тоату зикр хама зохири кор
Шахру бозор пур аз фосику маст.

Ба ки гуям хама ин харфи дилам?
Ба ки гуям,ки хама панбабагушанд
Ва хама гуйи фахиму окил
Ва ба андешаи худ бохушанд.
…Лек….аз харфи хакикат ори
Даруни деги риё мечушанд.

Ба ки гуям,ки дилам метаркад
В-андар ин колбади гуристон
Оби дарёи дилам мехушкад.

Ба ки гуям хама ин харфи дилам?
Ба ки гуям,ки надорам модар
Сабзаи пуштаи хоки падарам хушкидаст!

Аъзами ХУЧАСТА

Аъзами Хучаста

Аъзам Хучаста

Соли 1955 дар дехаи Худгифи Соя, нохияи Масчох ба дунё омад.Соли 1972 мактаби миёнаи раками 10-ро хатм намуда, дар хамон сол ба донишкадаи таърихи ДДТ дохил шуд. Аз соли 1977 то соли 1985 дар мактаби миёнаи раками 10 омузгор буд. Дар солхои 1985-1988 дар Афгонистон ба унвони тарчумон кор кард. Аз соли 1988 то 1996 хабарнигори рузномаи «Машъал» буд. Аз соли 1997 то кунун корманди бахши точикии «Садои Хуросон» аст.
Мачмуаи ашъораш бо номи «Соярушан» дар Чумхурии Исломии Эрон ба табъ расидааст.
Эй ошиқон
Дар баҳорон чома аз тан барканед,
Танбараҳна чониби саҳро равед.
МАВЛАВИ
Эй ошиқон,эй ошиқон, Наврузи олам омада,
Айёми ишқу ошиқй бар хитаи Чам омада
Хезед бар саҳро равед, пироҳан аз тан барканед
Шодй кунед, шодй кунед, поёни ҳар ғам омада
Дар ҳастии худ гум шавед, дар Каҳкашон анчум шавед
Шуре ба по созед ҳаме, дарё ба шабнам омада
Чоми сабуҳй оваред, то ақл оқилтар шавад
К-ин муҳтасиб аз доварй нолону мулзам омада
Андар рикоби ин баҳор як ишқи поку беғаше
Бо накҳати бобунаҳо бар қалби Аъзам омада

Нашиносанд
Ин тоифа эҳсоси дили мо нашиносанд
Бе дард маризанд, мудово нашиносанд
Бехуд шудаанд аз худу бегонапарастанд
Дар хонаи худ модару бобо нашиносанд
Мурдобнишин гаштаву дармондаву зоранд
Амвочи хурушандаи дарё нашиносанд
Аз шарқй буриданду ба ғарбй нарасиданд
Раҳгумзадаанд, дидаи бино нашиносанд
Дар шаҳр зи ҳамшаҳр ба ҳар су бигурезанд
Дар бодияҳо пахнаи саҳро нашиносанд
Худ чорагари дарди чаҳон будаву имруз
Дар чораи худ ҳикмати Сино нашиносанд

*******
«Омаданам рафтан аст, рафтани ман омадан»
Зиндагиам чист,чист?Дору гири мову ман
Ин «ман»и ман «мо» нашуд ,аз худи танҳо нашуд
Чашми дилаш во нашуд, дар қафаси ин бадан
Кушиши баҳри бақо – фалсафаи буданам
Бардагие беш нест ин ҳама бардору зан
Ман ба ҳазорон умед бар дари дуст омадам
Ваҳ, нашинохт у маро,гуфт: бирав аз Ватан
Рафт ба бод орзу, ишқи дилам хок шуд
Пйкари ман нест чуз як часаде дар кафан
Ошиқиро гур кун дар дили худ, эй рафиқ
Ошиқй ин чо мачу чуз ба калому сухан
Тоқати дил ток шуд з-ин ҳама бегонагй
Сидқ бибояд ки чуст берун аз ин анчуман

Мисра аз Фарзона
******

Дигар ҳеч
Маро ту сарзаниш макун,
Ки сарнавишт сарзаниш намешавад.
Чаро ки сарнавишт дар сиришт ҳак шуда,
Барои ҳастй дар сиришт
Маҳак шуда
Ба шеърҳо ишораам макун,
Зи дурҳо назораам макун.
Дигар маро марон,
Маро бихон,
Ба морҳои бозуят ба беди пайкарам бипеч,
Дигар ҳеч,
Дигар ҳеч,
Дигар ҳеч!
*****
Омадам ба ин гулшан булбулон ҳама рафта
Ёсу лола пажмурда боғбон ҳама рафта
Дар дарахти фарвардин нолаи хазон хуфта
Мурғакони хушилҳон бо фиғон ҳама рафта
Руду чашма хушкида обҳо ҳама бетоб
Аз канори ин дарё ташнагон ҳама рафта
Руҳи поки мардонаш дар хами пушаймони
Фарру файзи ачдоди ноаён ҳама рафта

*****

Бо хештанам, аммо аз хеш гурезонам,
Ман гумшудаам дар худ, пайдояму пинҳонам
Роҳе, ки сипардам ман, чоҳе ба карон будаш
Афтода ба чоҳам ман, гумкардаи Канъонам.
Дар мулки каён чустам худро, нашудам пайдо
Дар чамъи зи худ ғофил чун бод парешонам
Ин чо ҳама аҳли «қол», аз «ҳол» ҳама дуранд
Афтода ба як кунче дилсарду пушаймонам
Саркуб шуд ишқи дил бо панчаи дилкурон
Ман гушаи матрукам, як хитаи вайронам
Рустам, ту кучо хобй, он фарри каёнй ку?
Дар мулки Самангон бин, ман бардаи туронам

********

Шеър шоир мешавад

Шеър шоир мешавад
Вақте ту бо сеҳри сухан
Байтҳои ноб иншо мекунй.
Шеър шоир мешавад
Вақте ту бо начвои гул
Розҳои сина ифшо мекунй.
Шеър шоир мешавад
Вақте ки ту
Медиҳй бар вожаҳо умри абад
Ҳарфҳоро солики дунёи мантиқ мекунй
Менавозй пайкари эҳсосҳо
Ишқро бар ошиқон шайдову ошиқ мекунй.

Шеър шоир мешавад
Вақте ки ту
Шона бар зулфи парешон мезанй
Сурма бар абруву чашмон мезанй
Шеър мегардй саропо дар назар
Оташ андар олами чон мезанй.
…
Шеър шоир мешавад

Гули Марям
Ай хонуми даймоҳй, моро ту баҳор астй,
Ай лутфи шаҳаншоҳй, шахдиву хумор астй.
Ту туркиву ман точик, ту хушгилу ман ошиқ,
Туркона кушй моро, баҳ-баҳ чи нигор астй.
Мо дар раҳи ту фардем, н-аз руи ҳавасбозй,
Донам,ки немедонй, донй, ки на ёр астй.
Мо сайди туем бингар, завлона ба по дорем,
Дар доми туем, аз чи дар қасди шикор астй.
Гоҳе гузарй аз мо нодидаву бепарво,
Пайваста шитобони, ту тундсавор астй.
Ҳар дидани ту моро бар хеш намоёнад
Оййина мо ҳасти, бе гарду ғубор астй.
Теҳрону Душанберо пайванд диҳем бо ҳам
Ту ҳалқаи васли мо,на ҳалқаи дор астй.

Кош

Барфи нахустин омаду рафт
Аммо
Кай расад барфи охир
Ту медонй?

Ҳануз пушти тирезаи баста
Ки ях бар захомати шишаҳо афзудааст
Китоби сарди рузҳоро мехонй.
Пушти тиреза
Дарахтон ҳамчунон бо дастони урён
Ба роҳи чучаҳо дар сояи сукут хуфтаанд
Ва интизор дар соқаҳояшон чавона задааст.
Ин зимистон таманнои гармй
Дар шохаҳои дарахтон ях зад
Ва насими руйидан туфон шуд

Ин зимистон табассум дар лабони духтарон сармо хурд
Ва эҳсос дар коби чашмҳо тагарг шуд
Ва шушаҳои яхй дар чангалҳо барг шуд

Кош ин барфи охирин бошад
То сабри гандида
Дар пайванди нур ва гармй об шавад
Ва дар шохаҳои хушкида
Гушвора хандаи офтоб шавад.

Чй шуд?

Эй бандии банди гамон, овои озодй чй шуд?
Вайронамаскан гаштайи, руъёи ободй чй шуд?
Аз хештан бибридайи, савти дигар бигзидайи,
Мотамнаво мебинамат, он шуру он шодй чй шуд?
Фарри каён пар-пар шуда, фарҳангҳо абтар шуда,
Он шуълаҳо ахгар шуда, ойини ачдодй чй шуд?
Ту аз «ман»-и худ дуртар, бо хештан ночуртар,
Садпораву ранчуртар, ангезаи родй чй шуд?
Чамшедро чоме дигар, Ковусро номе дигар,
Ин субҳро шоме дигар, он асли бунлодй чй шуд?

Илхом аз Шанбам, шоираи иронй

Таваллуде дигар
Барои А.К.
Вақте ки субҳ ханда мекард
Ва теғи хуршед пардаи торикиро медарид
Ин абри баҳорй буд , ки гиря мекард
Ва зулоли дидагонаш
Гунаҳои заминро мешуст ки мешуст
Аммо ин гиря
Талх набуд
Ва ширин ҳам набуд
Фақат аз навозиши бод
Ки гесувони урёни мачнунбед ба рақс омада буданд
Дарк мекардам,ки зиндагй таваллуд мешавад
Ҳамон таваллуде , ки
Таваллуде дигар гуфтаанд
Ва ин рустани бутаи шеър аст
Дар саҳрое, ки бо ин ҳама об хушкида…

Бод меояд

Бод меояд чй сокит
Бесадо, хомуши хомуш.
Аз қадамҳояш хазоне меналарзад,
Аз нафасҳояш насиме менахандад,
Панчааш дарвозаҳоро менакубад,
Доманаш гарду губори кучаҳоро менарубад.

Бод меояд,
Бесадо меояд ин бод,
Гуиё ки менаояд.

Эй азизон, ҳикмати ин бод дар чист?
…
Бод худро гум намудаст
Мехазад андар суроғи хештан.
Оре, оре
Бод ҳам гум мешавад
Аз хеш маҳрум мешавад
Чун бубинад одамони бодиро
Ҳамчу мардум мешавад

Лабхои шумо

Лабхои шумо
Як мане дар ман ба лабхои шумо ошик шудаст
Бехабар аз ман ба гапхои шумо ошик шудаст
Ин мане, ки дар ман асту нест бо ман
Мебарад манро зи ман суи шумо
Мекунад дилро асири чашму абруи шумо
Дар шумо манро зи ман гум мекунад
Синаро мачрои Кулзум мекунад

Ин мане, ки доимо андар камини ман буда
Дар либоси дуст, аммо беибо душман буда
Ин ачабро бин, ки акнун
Аз масири калби ман бигзаштааст
Ин калог аз гушаи богу чаман бигзаштааст

Оре, оре
Хамчуноне к-аз табассум
Мешавад афзуда пайванди ду лаб
Лутфи лабхои шумо
Кардааст манро ба ман наздиктар
Мешавам иронитар
Мешавам точиктар

Лабхои шумо

Бо диле пур аз гамхо…..

Нест

«Ишқ дар руи замин чустем, нест»
Ҳамдилеву ҳамнишин чустем, нест
Дур мондем аз худу бо сад умед,
Андар ин паҳно қарин чустем нест
Мо ба назди ошно бегонаем
Дар кавире ангубин чустем, нест
Каҳкашони мо парешон гаштааст
Дар чаҳони шак яқин чустем, нест
Сидқро дар махфили худкомагон
Аз ясору аз ямин чустем, нест
Ҳамраҳе пайдо накрда дар замин
Ҳамраҳ аз чархи абрин чустем, нест

Маҳбус
Ман ба фикри раҳойи аз зиндон
Дар даромадгоҳи як хона ҳавои вурудро дорам
Вале дари баста ба руям чеҳра бигшодаст
Ва ман маҳбусам дар зиндони чаҳон.
Хираам бар панчараҳо, дами дар ҳайронам.
Лек яке дохили он хона маро мебинад
Ва ҳам медонад
Ки манам хондайи у
…………………………..
Роҳ бидеҳ манро ба озоди!
Ҳама чо сояи ангушти ба лаб
Рузи рушан мегурезад аз хуршед
Ва дар ин сароби ғубори хокистарй
Ки туаш «дуст доштан» хондайи
Манро ки ҳамеша мехонди
Чи роҳат аз канори хеш рондайи.
Ҳоло бигу,
Ман аз ин зиндон ки қуфле бузург аз нафс ё нафас бар дараш аст
Чи гуна раҳо шавам?
Аз панчара
Ки пардааш бозии дасти бод аст
Ва сукут дар ҳарами холиии у дар фарёд аст
Ҳайкали туро мебинам, ки моҳ дар девор ҳак кардааст
……………………………..
Кучаҳо пур гаштаанд аз хилвати бод
Ва танини пижвок: доду бедод
Раҳи растан аз ин зиндон ку?
Ман чи гуна асири озодй шавам?

Меравам, ки боз оям

Меравам,ки боз оям

Бо диле пур аз ғамҳо, меравам, ки боз оям

Дар мисоли шабнамҳо, меравам, ки боз оям

Ман на чуғди вайрона, булбуле ба бустонам

Дар суроғи ҳамдамҳо, меравам, ки боз оям
Аз чидоли душманҳо дар дилам кучо биме
Ман ба юмни Рустамҳо, меравам, ки боз оям
Дар кавири хушкида, аз аташ наметарсам
Дар хавои Замзамҳо, меравам, ки боз оям
Дурй аз худии худ, имтихони такдир аст
Аз Каёнаму Чамҳо, меравам, ки боз оям

Ба баҳори нав расидем

Кудумат хучаста бод бахор!

!Гули ман, баҳор мекун, ба баҳори нав расидем
Зи ғамон фирор мекун, ба баҳори нав расидем
Гули сабзаро биёвар, зи чаман ба мулки сина
Ҳаваси хумор мекун, ба баҳори нав расидем
Сари зулф бод медеҳ, гули лаб ба ханда во кун
Дили мо шикор мекун, ба баҳори нав расидем
Ба сипоси ин саъодат, ба тавофи куйи У рав
Назаре нисор мекун, ба баҳори нав расидем

Ман хастаам

Ман хастаам, ман хастаам дар гиру дори солҳо
Афтодаам, гум гаштаам андар хами гудолҳо
Ин ранги зардам кас надид, ҳарфи дилам кас нашнавид
Манро зи ман бигсастаанд, ин курҳо ин лолҳо
Аспи сапедам мерабуд гоҳу гаҳе бар Каҳкашон
Ҳайфо, варо бибридаанд, ҳам ёлҳо, ҳам болҳо
Ришу ҳичоби зоҳирй ойинаи тақво шуда,
Чуз ҳарзаҳое беш нест, ин қилҳо, ин қолҳо
Фарри Каён пар-пар шуда дар хитаи номоварон
Мадҳе намегуяд касе аз Рустаму аз Золҳо
Лайлй зи Мачнун хаста шуд, Вомиқ зи Узро дур гашт
Ҳусну малоҳат рафтааст, аз ин хату ин холҳо…

Ҳасрат

Хуморе андар ин майхонаҳо нест
Майи софе дар ин паймонаҳо нест
Шикаста чоми Чам дар санги ғафлат
Нишон аз у дар ин вайронаҳо нест
Хароботй намонда дар харобот
Танини суҳбати фарзонаҳо нест
Ба даври шамъи ин шабзиндадорон
Дигар худсузии парвонаҳо нест
Чаманҳо холй аз товусу қумрй
Садои чучае дар лонаҳо нест
Чу хубонро ба му қайчй савор аст
Сари зулфе ба дасти шонаҳо нест
Аз он ишқу сафову сидқу ёрй
Ба чуз лафзи хуши афсонаҳо нест

Метарсам
Ман аз ишки занони пир метарсам
Шикори хастаам, аз тир метарсам
Каманди зулфи печонат бипушон
Ки аз ин дому ин занчир метарсам
Нигоҳи масти худ бар ман марезон
Ки аз ҳар бозии тақдир метарсам
Маро бо бусаҳо беҳуда нанвоз
Ман аз ислоҳу аз таҳрир метарсам
Баёзи гарданат як бусагоҳ аст
Вале аз чурму аз тақсир метарсам
Туро дар хоби шаб дидам, чй дидам?
Ки аз ҳар фолу ҳар таъбир метарсам
Ба абруят мазан холу хат, эй бут
Мусалмонам ва аз такфир метарса
Чароғи Мавлавй

Чароги Мавлави

Чароги Мавлави.…Ки тахти каёнро кунад орзу
Ман чароғи Мавлавиро шамьи раҳ кардам
То талоше карда бошам дар масири рушани додан ба зулмат
Зулмати ғафлат,чаҳолат,
Дур рафтан аз худу гум намудан хештанро.
Зулмате зоидаи ваҳми ҳубобй,
Зулмате ё манчалобе….
Он чунон танҳо шудам дар зулматистон
Гум намудам ман худамро ҳамчу инсон,
Дар хами куҳпораҳои Точикистон,
Дар дили вайронаҳои мулки Афғон,
Дар масири марзи Ирон.
Аз чи бошад?
Зулмате андар вучуди ман камин бигрифтааст
То маро дар коми худ чун нур балъад,
То маро дар ман кафанпечи адам созад
То адамро соябоне дар Хуросон барзанад,
Лаьлро аз ҳалқуми санги Бадахшон барканад,
Аз каёну родмардони Самангон пок созад ҳастии манро абад.
…..Зулмате аз моварои обҳо
Тирагун,олуда бо мурдобҳо,
Чодари дарюзаги бар Ховарон овардааст,
Чун шағоли пири гушна
Орзуи хочаги бар хитаи номоварон овардааст.
Ин шағоли пир,
Табли чанг бар мулки Рустам мезанад,
Дасти хунолуди худ бар ганчаи Чам мезанад…
Ҳаббазо!
Пардаи зулмат ҳамебояд дарид,
Бо шуьойе аз чароғи човидони Мавлавй,
То бимонад човидон ин ормони Мавлавй:
Ҳар касе к-у дур монд аз асли хеш,
Боз чуяд рузгори васли хеш.
Ин чароғи Мавлави акнун ғанисозй шуда,
Офтобе дар масири ишқу навсозй шуда.
Пас:
Офтобо бори дигар хонаро пурнур кун,
Дустонро шод гардон, душманонро кур кун!!

Дуст

Барои Чўра Юсуфй
Дар хами руз
Вақте,ки ғуруб таваллуд мешуд
Ман садои туро мешунидам
Аз «Садои Хуросон»

Чисми хастаам
Дар гиреҳи ёдҳо асир буд
Ва қалбам хунрези як тир буд
Ва ман лаззат мебурдам аз ин асорат
Аз ин чароҳат
Дуст, эй дуст
Ки зиндагиро бо ҳам тачриба кардаем
Бо ҳама шодию ғам
Бо ҳама суьуду суқут
Бо ҳама бешу кам,
Дар чи ҳоли , ки садоят гиряро дар гулуям шикаст
Ва оҳро дар қафаси синаам баст.

Дуст, эй дуст,
Ки дилбастаи Ирони
Ва ман ҳам ошиқи ин марзу бум,
Марзе,ки дар у пайдоем ва бо у мешавем гум.
Ва ин ишқ, ки бо ишқи Илоҳй гиреҳ хурдааст
Дар вучуди мо моро менамоёнад
То мо худ бошем
Ва худии худро соҳиб
Бо паҳнаи Точикистон.
Дуст, эй дуст,
Чи ғаме дар дили мо хайма зада
Ки ғаме ғамнок аст ин ғам
Ва Замин чун дили танги муре
Натавонад ғами моро бальад
Ғами мо тифли Замон асту ғами Афлок аст
Дуст, эй дуст,
Ватани мову ту дар сояи Дуст-Ҳазрати Ҳақ
Дар паноҳ асту амон аст
Вале ман
Ғамгинам.
Ту бигу, ин ғами чист
Ё ғами кист,
……………………………….
Ман дар ин танги ғуруб
Ки ҳаминак теғи шаб мекушадаш
Хандаи рузи сапеде дидам.

Зеботарнин газал

Зеботарин газал

Зеботарин газал
Мерезад аз лабони ту бас нозанин газал
Аз обшори муи ту то бар замин газал
То сурхии лабони ту бар вожахо расид
Аз харф – харфи вожа чакид ангубин газал
Хайли нигохи ту аз лона пар кушуд
Гофил аз он ки менигарад аз камин газал
Мижгони чун синони ту в-абруи чун камон
Нахчиргахе намудаанд ин сарзамин газал
Сарви сихй, ки меравй чун кабки хушхиром
Арзонй карда накхати хулди барин газал
Ин вазну шеърукофия танхо бахона буд
Зеботар аз ту нест, гул,зеботарин газал

Эй ошикон Наврузи олам омада!

Дар бахорон чома аз тан барканед,
Танбарахна чониби сахро равед.
МАВЛАВИ
Эй ошикон,эй ошикон,Наврузи олам омада
Айёми ишку ошики бар хитаи Чам омада
Хезед бар сахро равед,пирохан аз тан барканед
Шодй кунед,шодй кунед,поёни хар гам омада
Дар хастии худ гум шавед,дар Кахкашон анчум шавед
Шуре ба по созед хаме,дарё ба шабнам омада
Чоми сабухй оваред,то акл окилтар шавад
К-ин мухтасиб аз доварй нолону мулзам омада
Андар рикоби ин бахор як ишки поку бегаше
Бо накхати бобунахо бар калби Аъзам омада

Ошик шудам

Буи бахор омаду ошик шудам

Ошик шудам

Буйи бахор омаду ошик шудам,
Савти хазор омаду ошик шудам.
Лолаи бишкуфта ба пеши назар
Орази ёр омаду ошик шудам.
Аз мижаи боми пур аз барфи хут,
Ашки катор омаду ошик шудам.
Боз зи базми хуши дилдодагон,
Нагмаи тор омаду ошик шудам.
Дар лаби руду лаби чу мавсими
Бусу канор омаду ошик шудам  

Шоираке шеър навишт..

Шоираке шеър навишт
Ва
Ба пиндори худ ойина сиришт,
Ки дар он ойина
Сурату сирати у пайдо шуд
Шеъраку «шоириаш» расво шуд

Ёди он шаб

Ёди он шаб

Ёди он шаб, ки будам маст дар огуши шумо
Бусахо гарм рабуда зи лаби нуши шумо
Ончунон танг дар оғуши шумо хуфта будам
Карда ин зиндагиро муфт фаромуши шумо
Ҳар замон олами дигар бари ман во мекард
Дар дили шаб ба масал дидаи нимпуши шумо
Мори бозуи шумо дар тани ман мепечид
Гашта афсун ба афсонаи ман гуши шумо
Хотирам чамъ буд аз муи парешони шумо
Дидаам пур шуда аз пайкари гулпуши шумо

Аз хона бадар равед!

Аз хона бадар равед

Эй бародар як дам аз худ дур шав
Бар худ ову гарки бахри нур шав
(Мавлави)

Аз хона бадар равед бар хилвати бог
Аз хона бадар равед бар вусъати дашт
Аз хона бадар равед бар домани кух-
Бо настарану бунафша созед
Гунчишку канориро навозед
Дар бодаи чашма гам гудозед
Аз хона бадар равед.
Аз хона бадар раведу масти бинед
Дар руиши лола рози хасти бинед
Аз хона бадар равед.
Аз хона бадар раведу рустан бинед
Файзу баракоти юмни чустан бинед
Аз хона бадар равед.
Дар бистари хоби куху ойинаи об
Бар хастии хештан даме хира шавед

Оё худии шумо кучо гум шудааст
Дар колаби чисматон чаро нуре нест
……..
Аз хона бадар равед
Бошад,ки раведу бар худ оед
Худрову худии хешро ёбед

Аз хона бадар равед!

ОМАДАМ
Гуфти биё,ман омадам,танхо чаро мемониам
Боре,ки худ хондй маро,аз бахри чи мерониам
Чое нарафтам аз барат,дасти ману домони ту
Ман кудаки ишки туам,бехуда мегирёниам
Аз дурхои дури дур, атри туро буйидаам
Масти хузурат гаштаам,эй хамдили пинхониам
Дар кучахои «Шеъри нав» гах гох агар бинй маро
Бегонаам дигар магу,як точикам,ирониам

Симфониёи пойиз

Чи сахт аст барои шохахо зи баргхо чудо шудан!

Симфониёи пойиз

Чи сахт аст,чи сахт аст,
Барои шохахо зи баргхо чудо шудан
Ва сахттар аст барои баргхо зи чамьи шохахо чудо шудан…………ба зери по шудан।

Чи сахт аст, чи сахт аст,
Барои чашмахо зи кух сарнагун шудан,Фуру шудан ба коми мавчхои руд,
Ва гум шудан।

Чи сахт аст, чи сахт аст,
Барои бод , ки мевазад , медавад, меравад………….ба хеч кучо намерасад।
Ва сахттар аст барои ман
Агар туам рахо куни,…..зи олами умедхо чудо куни।
Чи сахт аст,чи сахт аст,

<>   <>  <>  <>   <>  <>  <>

Файзи бахору накхати райхонам орзуст,
Савти хазору нагмаи боронам орзуст ।
Аз чоми Мавлави пайке ба ман бидех ,
Мастии талхи бодаи ирфонам орзуст
।З-он бода лола гул кунад андар кабои барф ,
Он лолазори ахмари раксонам орзуст ।
Аз бода акл бишкуфад андар абои тан ,
Бо ин шукуфа халкаи мастонам орзуст ।
Аз бода ишк ру занад аз умки руди дил,
Он ишки поки Хазрати Султонам орзуст ।
Аз бода во шавад хаме куфли забони лол,
Мифтохи банду нардаи зиндонам орзуст।
Он бодаро мабод ки ин суфи дихад ба бод,
К-ин маншаи саодату эхсонам орзуст ।
Он бодаро биёр соки бар чоми ман бирез ,
Бар ман бидех ки мастиву исёнам орзуст।

Интихо

Интихо

ИНТИХО
Ман аз ин харзагихо хаста шудам
Дигарон хастатар аз ман шудаанд
Зиндаги низ чунон хаста шуда
Ки дигар зиндаги на
вактфуруш аст
Холи з-ангезаву аз чушу хуруш аст
Хама чи кизбу хама дустнамо душмани хам
Хама худхоху,вале харф зи инмсофу сахо мегуянд
Ва ба ин оби таоруф чи муфт
Оби руи худиро мешуянд.

Хасрато
К-андар ин оламаки букаламун
Гиряву ханда дуруг
Мурдаву зинда дуруг
Ишку ормон дуруг
Тавба,тавба
Худи инсон дуруг
Ва агар хохи бисози бо кизб
Ту биё вакт бикуш
Ту биё вакт фуруш
Зиндаги кун
Бардаги кун

Чи шуд?

Эй бандии банди гамон,овои озоди чи шуд
Вайронамскан гаштаи,руёи ободи чи шуд
Аз хештан бибридайи,савте дигар бигзидайи
Мотамнаво мебинамат он шуру он шоди чи шуд
Фарри Каён пар-пар шуда,фархангхо абтар шуда
Он шуьлахо ахгар шуда ойини ачдоди чи шуд
Ту аз мани худ дуртар бо хештан ночуртар
Садпораву ранчуртар ангезаи роди чи шуд
Чамшедро чоме дигар Ковусро номе дигар
Ин субхро шоме дигар он асли бунлоди

Чашмбарох

ИНТИЗОР
Дари чашмони ман боз аст
Намеойи чаро, эй хоб имшаб
хонаат холи
Сурогатро зи мохи осмон гирам
Ва ё аз Кахкашон гирам
….Ба хар су мезанам худро
Ба хар ку мезанам худро
Зи боди хамлаи хайли хаёлотам амоне нест
Ва аз хуршеди ахтарсуз-
танхо мунчии ман дар чунин холе
Нишоне нест.

Биё,эй хоб,маро дарёб.
Биё, эй хобу манро бехуд аз ман кун,
Bа як дам дар миёни зиндагию марг
Маро нобуд андар колаби тан кун

Ин шохаи гул….

Ин шохаи гул, ки руи об афтодаст
Аз бозии об ба печу тоб афтодаст
Як сахфаи паймуда зи умри ману туст
К-аз гушаи пораи китоб афтодаст

Ё Ху

Ё Ху

Ин чо ману танхойи шабхо хама шаб ё Х у
Аз хачри рухи он дуст афсус ба лаб ё Ху
Ин мулки харобистон як пораи ин кайхон
В-ин чархи чу ман хайрон афтода ачаб ё Х у
Хар бахр баре дорад, хар сарв саре дорад
Хар дор даре дорад Халлоч сабаб ё Ху
Ман дар рахи у фардам, сад захм расад хар дам
У доруи хар дардам биме ку зи таб ё Ху
Ман бо гами у шодам аз хар гаме озодам
У ишкаму иршодам ку ёди тараб ё Ху
У шайю чахон соя манро буда хамсоя
Гум гашта дар ин соя хар ному насаб ё Ху
Ман рахраву у рошид, ман фониву у човид
Гар риндаму гар зохид як луъбати Раб ё Ху

Сояи абр

Сояи абр

Сояи абре бар замин афтод,

Дар оби хавз тар нашуд,

Дар оташи «чоршанбеи сурй» насухт,

Дар кучахои холии ин шахри холй аз сукут

Саршор аз таровату файзи бахорй буд

……

Он абри яксавор дар мазраи фалак

Чун бодбони киштии чуёи сохиле

Хам дида мешуду хам нопадид буд

Аз соя мегурехт бар суи офтоб

То дар вучуди офтоб аз хеш орамад,

Аз соя ворахад

Бар ин замин башорати рушнойи оварад.

Хохиш

Маро бубахш

Маро бубахш
Маро бубахш!
Ки хар шабе ба ёди ту
Дар олами хаёлхо паридаам,
Ба куи ту расидаам
Туро рабудаам зи ту
Ба сарзамини бекарони орзу
Ба сарзамини човидони орзу
Ва атри пайкари туро шамидаам.
Маро бубахш
Ки аз ту бехабар туро
Хабиби хеш хондаам
Насиби хеш хондаам
Дар ин чахони бешу кам
Дар ин чахони дарду гам
Табиби хеш хондаам
Ту ишки аввалини ман набуди
Лек,
Ту ишки охирини ман шуди,
Умеди вопасини ман шуди
Ба чумла кибри нозарур
Ба чумла хусну он гурур
Каринтарин карини ман шуди.
Маро бубахш
Ки ин замини босахо,
Ба чумла арзу тули хеш
Ба чумла куху бешахо
Барои ишки мову ту
Макони лоике надод
Замони лоике надод
Ва мову ту
Ду ташнадил, ду ташнаком
Факат ба лафзи чашмхо
Зи бими кахру хашмхо
Зи розхо сурудаем
Зи созхо сурудаем
Хадиси дил намудаем.
Инак ба хукми зиндаги
Ман аз ту мешавам чудо
(Аз ин балои зиндаги
Начот дех Худо, Худо)
Ва баъд аз ин дар ин чахон
Магар ба хоб бинамат
Чу як сароб бинамат
Ва хар шабе зи дурхо
Зи сарзмини нурхо
Чу нури мох бинамат
Чи бегунох бинамат
Маро бубахш,маро бубахш
Барои ин хато бубахш!

Имшаб чу шабхои дигар

Девонаам, девонаам, имшаб чу шабхои дигар
Аз хештан бегонаам, имшаб чу шабхои дигар.
Хачри рухи зебонигор, манро намуда бодахор,
Лабрез бин паймонаам, имшаб чу шабхои дигар.
Чун бода махмурам кунад, аз хештан дурам кунад,
Дар олами афсонаам, имшаб чу шабхои дигар.
Ман бодаро масти дихам хар бударо хасти дихам,
Гуи ки ман фарзонаам,имшаб чу шабхои дигар.
Мургони хасти масти ман, афтода андар шасти ман,
Хам обаму хам донаам, имшаб чу шабхои дигар.
Ман майкашонро май дихам, хам нолахо бар най дихам,
Масчидаму бутхонаам, имшаб чу шабхои дигар.
Хохам, ки суи у равам, аз чокарони у шавам,
Дар по вале завлонаам, имшаб чу шабхои дигар

Зи ман марав

Зи ман марав

Дамида ноаён бубин сафедихо ба муйи ман,

Давида чуяхои чин ба борахои руйи ман,

Бубин, ки пирй омада кунун ба чустучуйи ман,

Зи ман марав, ки меравад хама набуду буди ман

Дилам ба танг омада зи гиру дори зиндагй,

Хамида сарви орзу ба зери бори зиндагй,

Ба мулки пойиз омадам, ман аз бахори зиндагй,

Зи ман марав, ки меравад хама набуду буди ман

Маро чамоли дилбаре дигар зи рах намебарад,

Саманди ишку ошикй ба куйи мах намебарад

Хавойи ман Манижае ба суйи чах намебарад,

Зи ман марав, ки меравад хама набуду буди ман

Бахор омада бубин наёмада бахори ман,

Сароб чилва мекунад дар уфки интизори ман,

Намонда хамнафас маро ба чуз гаму сигори ман,

Зи ман марав, ки меравад хама набуду буди ман

ШАБИ ЯЛДО

Ин ачабро бин, ки имшаб бачаги
Мехмон бар хонаи ман омадаст,
Бо чахони бозихои бегами
Ин мусофир назди Аъзам омадаст

…Ман намедонам дар ин асно киям
Ман манам ё ман наям
Ё мане дигар ба ман чур омада
В-ин шаби Ялдо ба чашми тираам
Хамчунон як пораи нур омада.

Кулбаи бефайзи ман дар як нафас
Пур шуд аз созу навои бачаги,
Ман рахо гаштам зи захматхои умр
Гум шудам ман дар фазои бачаги.

Гушу хушам пур шуд аз созу наво
Ман шудам аз худ чудо
Дар чахони худ шудам аз одаму олам рахо
То сафои бекарону бекарони босафо.

Ман чахонеро башоратгар будам
Хам чахоне буд башири ман дар ин хилватсаро…

…Ногахон телфун занг зад,
Хасрато!
Он чахони бачаги аз хонаи ман гайб зад,
Сад дарег
афсонаи ман гайб зад.
Гуширо бардоштам:
Ало……..ало……
…
Хандаи мастонаи як хонуме
…
Гуиё ин хандаи такдир буд
Олами руъёии манро хаме таъбир буд.
Гуширо бигзоштам
Ох, чи холе доштам:
Бешаи андешаам отш гирифт,
Наъра зад дар сина шери ёдхо
Хонаи дил хамчу махшаргох гашт
Аз гиреву нолаву фарёдхо
…Боз худро дидаму танхоиро
Ин чахони шуми мургу мохиро

Дар суги нур

Тохири Абдучаббор

Тохири Абдучаббор дар 63-солагй дори фониро видоъ гуфт.

Марде зи табори ошикон рафт,
Нуре зи замин ба осмон рафт.
Торикии дидахо чй созем?
Рушангари калби точикон, рафт.

Ханда ва гиря

Барои набераам Илоха

Бо навои гиряхои кудсиаш
Кудаке бар олами хастй расид.
Навчавоне шуд падар,
Наварусе модаре шуд,
Шодии бобову бибй
Чун фаришта пар кашид,
Пардаи абри надоматро дарид.

Лек,
Илоха – кудаки ширини ман,
Бехабар аз ин хама буду набуд,
Дидаи маъсум ба ин дунё гушуд.
Баъд аз ин
Ин зиндагй мачрои дигар мегирад,
Гусса андар марзи дилхо мемирад.

Бор Илохо!
Хандахояш гиряи шодй шавад,
Гиряхояш хонаободй шавад!

Акнун

Аз кучахои бечароги ёдхои кур
Омад хавои буданат дар олами дилам,
Бошад биёиву бо бусае махин
Зистан ато кунй бар обу бар гилам.
Ту пораи чудошуда аз пайкари манй,
Чун соя ёди ту хамвора бо ман аст.
Боре нашуд, ки бингарй бо чашми дил ба ман,
Ин чашм баставу он дил зи охан аст.

Акнун ба гури ёдхо ин нолахо чй суд?
Об аз канори боги мо бетоб рафтааст,
Он Кохи орзу коhе шуда дарег,
Чун накши беасар бо об рафтааст

Баъд аз он…

То ки бишносй маро,
Инчунин мангар ба ман,
Ин чунин бо ман магу харфу сухан,
Бар гурури нозарури хеш боре чира шав,
Лахзае дар хастии ман хира шав.
Айнаки худхохй аз чашмон бигир,
То шавам дар коби чашмонат асир.

Баъд аз он
Манро даме аз ман рахон,
То шавем харду «алиф» дар калби «чон»,
Пар кашем харду ба авчи осмон,
Аз карон то бекарон
То човидон!

Эхтиёт

Эхтиёт
Эхтиёт,эй одамон
Мую зулфон аз хисори русарй берун шуда
Чашму абру ёр гашта бо калам
Сурхиро дуздида лабхо
Аз кучо
Аз майи лаъли нихон дар чоми Чам
Турраи печони зулф афтода андар дасти бод
Мекунад ишк бедод

Барои як бону

Дилу чонхо фидои ту

Хавас хо дар чахони ботили андешахоят
Хама рахмониро дар хастии бе хастаат
Додаанд бар бод.
Саропои вучуди ту нишемангохи шайтон аст
Ва пиндорй
Часурона паёми ишк мегуйи
Мароми ишк мепуйи.
Вале эй дод,
Эй бедод!
Хама он вожахои лухту урён,
Ки аз чашмони хар хонанда мешарманд,
Факат заъфи ту мегуянд.

Азизам,
Дилу чонхо фидои ту,
Макун ин гуна арзон кимати худро,
Ки ин бухрони молй бар чахони ишк меорй!

Ин чо

(Дар ҳошияи як шеър)
Ин чо даруни вожаҳо

Хавасҳо нишастаанд,
Дар хоби вазну кофия
Бозори назму насрро дарҳам шикастаанд,
Бо он ҳама талош
По дар гиланд
Аз худ нарастаанд.

Мушхо мушакбадастанд

Гурбаҳо имшаб чй карданд,
К-инчунин тарсону ларзон
Бар фарози шохаҳо биншастаанд?
Аз чй метарсанд?

Шаҳри мо чавлонгахи мушон шуда
Гандуме дар хушахо дигар намебинад касе,
Хирмани русто надорад чуз хасе.
Акси мах дар об чун нони чавин,
Нону новойи намонда дар замин.

…
Мушҳо мушакбадастанд,
Гурбаҳо дар шохаҳо дар ҳам шикастанд.

Ту

Дар куйи ту кучахо хама бунбастанд,
Дар муйи ту бодхо хама сармастанд.
Дар руйи ту моххо хама дар хола
Дар чуйи ту обхо хама ях бастанд…

ШАБ

Шаб рушан буд
Мо пахлуи хам
Дур аз гам
Ва рахо аз бахси Чуну чанд
Насим атри муйи туро мепароканд
Ва ин ойинае буд аз ояндаи мо
Ки медидем ва менадидем
Ва … то ин чо расидем

Бахория

Сайд омад
Сайёд расид
Шикор шуд.
Сабз омад
Сабза дамид
Бахор шуд?

Сабза помоли хазон
Бахор пушти дари бог маътал
Шикор – сигоре ба беша афтод
Беша аз андеша месухт
Бахор ба шикор дида медухт

Ва баъд
Гулхо ба мотами бахор нишастанд
Сайдхо камони сайёдро шикастанд

Дурихоро гиря кардам

Дурихоро гиря кардам
Ашкхо фарёд карданд
Бумиён аз рах расиданд
Рохиён бедод карданд.

Киштахо чун куштахо бемухтаво
Дурихо дар коби чашмонам асир,
Сабзaхо ранги худ аз даст додаанд
Хира андар Кахкашон мохи мунир.

Дурихоро гиря кардам,
Мавчхези ашки ман туфонй шуд.
Хандахои логарам дар ман фусурд,
Шуълаи умед мурд
Ончи ки рахмонй буд
Шайтонй шуд.

Умед

Ман садоямро шикастам дар сукут
То дигар бори гароне дар вучуди худ набошам
То рахо гардам зи худ
Бозсозам хешро аз тору пуд

Ман садоямро шикастам дар сукут
То танини нолаам дар ман бимирад
Ханда дар ман реша гирад

Калоба

Калоба,

Риштаи чиркини буғзу кина дар дастат

Ки то кам мешавад

Афзуда мегардад,

Мекунад пастат.

Ту пиндорй, ки як олим,

Донишманд,

Пажуҳишгар,

Муҳаққиқ

Ва гуё «ҳочй» ҳам ҳастй,

Вале ҳайфо!

Зи гудоли

Ҳасодат,

Кинатузй,

Худфурушй… во нарастй!

Калоба

Рузу шаб дар дасту дил торик

Мепечй ба даври худ:

Чаро он як муваффақ шуд?

Чаро он дигарй пулдор?

Чаро он хонааш ободу мошин зери по драд

Ва бо хешу табороноаш сафо дорад?

…мепечй, месузй

Ва ҳарфи хонаро

Бар худу бегона мегуйи.

На чун инсон,

Ки чун девона мегуйи.

Калоба,

Риштаи ғайбат

Мепечй ки мепечй.

Ту гоҳе шеър мегуйи

Ки гуё шоире ҳастй.

Вале, ҳайфо

Ки шеъру шоирй бадном шуд аз ту!

Ҳама ҳарфу ҳичоят туҳмату рашк аст,

Чу оби фосиду гандида дар машк аст.

Биё, боре тааммул кун

Ин «будан», ки уро «зиндагй» гуйи

Бароят маъние дорад?

Ту онеро, ки то дируз мегуфтй

Ба «20 тин» мефурушад ҳастии худро

Ва моро барҳазар медоштй аз у,

Кунун ороми чону маҳрамат гаштаст

Ва хоки пойи у бар дида мемолй

Ва назди уву авлодаш

Чу буз аз бастагони хеш менолй.

…
Калоба

Дилам бар ҳоли ту месузад, аммо

Ту худ худро чунин бинмудайи

Шармандаву расво!

Достони нимашаб

Як нигохи гарм дидам нимашаб,

Лахзае аз худ рамидам нимашаб.

Гуфтам: охир, ман кучову он парй?

З-у нигохамро буридам нимашаб.

Лек, чун охиста суям ханда кард

Дар канораш орамидам нимашаб.

…Халка шуд дастони у бар гарданам,

Ман лабонашро макидам нимашаб

Чодари зебои у шуд болу пар

То фалакхо пар кашидам нимашаб…

Рузаи чашмам шикаст

Омадй,
Хамчу хаёли сабзи ман
Дидамат,
Дар бозй омад набзи ман.

Чашмхоят масту бемор,
В-он ду лаб хамчун акик,
Комате сарви чамон
Хар хироме сад хавас дар батн
Хар нигохе хомили сад матн.

Рафтй,
Мондам хамчу тандисе абус
Дар канори дахмахои шахри Тус.
Гарди поят руи мижгонам нишаст,
Рузаи чашмам шикаст!

Шабе бо ёдхо

Дар миёни бистари нарми сахоб

Ахтарон дар осмонхо масти хоб

Ман зи неши ёдхои киначу

Дар даруни бистар андар печу тоб.

Олами бигзашта хамчун бодхо

Зинда гашта дар чахони ёдхо,

Ишки саркуби дили шуридаам

Мекашад аз марзи рухам додхо.

Он хама завку умеду орзу

О, чи шуре мекунанд андар сарам

Хар яке хамчун талабгорони ман,

Мешавад чун додгохе пайкарам

…Имшаби боронии мардумгурез

Дар чахони ёдхо овораам

Хар яке аз ман касосе магирад

Ман ба назди ёдхо бечораам.

Эй хушо, ки тик – тики соат гахе

Риштахои хотирамро меканад,

Варна имшаб анкабути ёдхо

Торхо дар калбу чонам метанад.

Орзухои набераи ман

Шодй мекард набераам Лоик,
Шодиаш бе интихо буд,

Кудакона,
Ошикона,

Бо сафо буд.

Шодй мекрад Лоики ман:

-Сохиби додар шудам,

Ман дигар танхо наям

Навбати чупонй ояд

Меравам бо додарам,

Бахри хезум низ бо хам меравем
Шодмона,
ба ягон гам меравем…

Лоики ман
додараш –

тифли кучак дар канори модарашро

буса мекард.
Калби манро пур зи дарду гусса мекард.

Шод будам,

Лек андар умки дил

Як гаме андар сувайдо доштам

Нашъаи савдову шайдо доштам.

Гар чунин холат будй дар Аврупо

Орзуи кудакона ру ба суи осмон мебуд,

Кашфи дунёи дигар

Иртиқову рушди авлоди башар

Пар задан дар Кахкашон мебуд.

Орзуи Лоики ман дигар аст,
Орзуе
зохиран

Вусъаташ аз хона то пушти дар аст

На!

Харгиз ин тавр нест!!!

Эй басо рохе ба суи осмон

То Кахкашон,

то бекарон,

то човидон

Аз хамин пайрохахои танги кухй сар шуда,

Эй басо чупонаке

Шахриёру сарвари кишвар шуда.

Лоики ман лоики давру замон хохад шудан

Рохии пайрохахои човидон хохад шудан!

Ох, ин мабод

Садхо дари дигар боз мешавад

Агар

Як даре баста мешавад

Сад халка васл мешавад

Агар

Яке гусаста мешавад

Гар дилбаре гузашт аз кучахои дил хашин

Харгиз магу

Ки дил

шикаста мешавад

Мо дар суроги хештан дар хеш хираем

Он кас хамерасд ба хеш

К-аз хеш раста мешавад

«Мо дар пиёла акси рухи ёр дидаем»

Хофиз бихон ки мухлисат

Хучаста мешавад

Эхсоси калби худ гуфтам зи номи шеър

Ох, ин мабод, ки бигуйи:

Чашм хаста мешавад

Хазору ду шаб?

Дар хилвати харобаи афсонахои бод
Дар интихои як шабе аз як хазор шаб
Дар як утоки рушану торики субхидам
Накше ба руи фарш – аз рафтани яке
Чисме ба руи рахт – аз мондани дигар.

Хуршед хира мешавад аз пушти панчара
Дар чустучуи рафтаи он рохии шаб аст,
Бозии боду паради обии панчара
Ойинаи таронаи хомуш дар лаб аст.

Як пайкаре ки зиндагй дар у шукуфта аст
Аз худ рахо шуда дар хеш хуфта аст,
Бар он хазору як шабе як шаб илова шуд
Шахрзоди мо вале
аз у нагуфта аст…

Посухи як нигох

Як чахон хохиш аз он дарёи сабз
Чорй шуд бар сарзамини саинаам
Ман зи худ бехуд шудам дар як нафас
Зинда шуд ангезаи деринаам

Ох, эй хонум, нигохи масти Ту
Кушт манро, зинда кард, аз хам гусаст
Хастиам шуд мазхари туфонхо
Ман шудам сар то ба по масти аласт

Ту саропо хохишу ман мунзавй
Хар тараф дархо ба руям бастаанд
Хасрато, ин бардагони килу кол
Кузаи армони ман бишкастаанд

Ох, эй хонум, магу ман содаам
Як нигохе мардафкан дорй Ту
Хар абармарде ба осонй шавад
Нотавони наргиси бемори Ту

Кудакй

Ин бегох
Вакте ки
Селаи турнахо
Аз осмони шахр мегузашт
Ман кудакиамро медидам
Ки
Турнахоро дунбол мекард
Ва
Маро гум карда буд

Барои як хочинамо

Иблисе одамнамо
Шод буд аз он ки
                              у хач рафта буд,
Сад дарего!
Ин хари кур
                      Менадонист
Дар сироти мустаким кач рафта буд.

Савори сабз

Хазони зард меравад, бахори сабз мерасад

Ба сарзамини руху чон, хумори сабз мерасад

Зи изтироби бодхо хадиси рафтаро магу

Ба сарзамини интизор карори сабз мерасад

Ба мехвари замин нигар, ки аз самои хафтумин

Ба ифтихори хокиён мадори сабз мерасад

Каманди зулфи тобдор зи касди калбхо бигир

Ба юмни дому дори ту шикори сабз мерасад

Дигар сар омад интизор, биё ки чумъаи дигар

Савори асби бодпо, нигори сабз мерасад

Буи бахоронам биё

Барои кадами мубораки Мухаммадрафеъ ва шодихои Бузургмехр ва Мухаммадалй, наберагони ширини ман

Ман дар гули рухсори ту буи бахорон додаам,

Андар садои гиряат, начвои борон дидаам.

Хуш омадй, эй руйи ту ойинаи руйи Худо,

Руйи Худо дар руйи ту хамчун бахорон дидаам.

Хар шаб фаришта мерасад аз осмон бар махди ту,

Он кудсиёнро гирди ту шабзиндадорон дидаам.

Эй кош мешуд лахзае ман мебудам дар чойи ту,

Андар хаёлам хешро дар базми ёрон дидаам.

Дар канори кух

Ин чашмахо,
Ки чорй мешаванд
Аз кух фирор мекунанд.

Ин бодхо
Ки бар сахрахои пир
Буса мезананд,
Аз кух фирор мекунанад.

Ин обшор …

Танхо туи, ки мондаи андар канори кух,
Хамчун мазори кух,
Эй осиёби сангии бе бому панчара,
Ин хасрати маро
орд мекунй?

Дар ру ба руи акси кудакй

Эй бегам, эй азиз, холо кучои Ту?

Хун мешавад дилам хар дам барои Ту.

Эй он ки рафтаи аз ман ба киссахо,

Гум кардаам дарег, ман изи пои Ту.

Дар хобхои шаб мебинамат гахе,

Бедор мешавам,аз ҳой-ҳои Ту.

Ман дар Ту гум шудам,ё гум намудамат,

Ту мотами манй, ё ман азои Ту?

Ман аз Ту рафтаам, аммо Ту бо манй,

Дар шеърхои ман харфу хичои Ту.

Эй кош мешудй чун сехру чодуе,

Дар қоб мешудам як дам ба чои Ту!

Базми фалак

Шаб фуру афтод аз боми фалак

Руз шуд зиндонии доми фалак

Мохи шабрав хамчу нони ширмол

Ахтарон олучаи шоми фалак

Абрхои бодбонй хар тараф

Дар шино монанди эхроми фалак

Шабнам аз мижгони шаб парвоз кард

Шахдрезон шуд аз ин коми фалак

Кахкашон бар муштарй гулдаста дод

То бирезад бода бар чоми фалак

Аз нигохи масти ахтархои дур

 Бар замин борида инъоми фалак

Хилвати зебои мо дар калби шаб

Инчунин бинмуда айёми фалак

Сахмияи Рогун

Мо имруз
Сахмияи Рогунро
Ки сахми интизор аст
Харидем.
Бо ин умед
Ки фардо
Тулуъи нур
Гуруби торики точикро
Бо фачри зулматзудо
Талеаи нур бахшад.

Гули чатр

Дируз,
Вакте ки борон тарона мехонд
Дар шахри мо чатрхо гул карда буданд
Ва кучаи мо
Ба побуси ту
Хинобандон буд

Дар ру ба руи акси кудакй-2

Дар Ту бедор аст руҳи кудакй,
Ифтихороту футуҳи кудакй.
Дар нигоҳи соддаи Ту метапад,
Он ғурури ҳамчу куҳи кудакй.
Ин куфайка дар танат ҳамчун қабо,
Тоқиат точи шукуҳи кудакй.
Дар зулоли дидагони поки Ту,
Киштй месозад Нуҳи кудакй.
Ру ба руят менадонам ман киям?
Як фирорй аз гуруҳи кудакй.

ФИЛТР

Ин рузхо
Дар богхо фасли урёни дарахтон аст
Лонахо холианд аз ово
Ва хуршед гунуда дар паси абрхо.
…
Дар холе ки
Овои азон шахрро навозиш мекунад
Ишкро ниёиш мекунад,
Ту гузар мекунй
Бо зохире чун бодхои бетараф
Чун сояхои бехадаф.
Айнаки дудии чашмонат
Филтри ишк аст,
Ё бароат аз нигохи качбозон?
Ва ё гавгои нигохатро филтр кардаи
Ба эхтироми тараннуми азон?

Афсонае дигар

Вакте ки пардаи губоролуди гуруб
Девори хонахоро дар хеш мепечад
Ва соя тулуъ мекунад,
Ин лахзаи таваллуди шаб аст
Ва марги як рузи дигар.
Оё дар ин ойина худро мебинй?
 
Азизи ман,
Дар ин гуруб гурури хешро бикуш,
Ва аз кавири хокистарии такаббур
 Ба чангали сабзи такбир боз о!
Боз о, ки дарахтони бокираи ҳастиро
Хомилаи шукуфаи ишк кунем,
Дар шонахои худ – шохахои ин дарахт,
 Шабнамхои сахарзоди умедро чило дихем
 Ва аз ин булур Бодаи ишк бинушем.
Боз о, ки дар чодахои сарнавишт
Ман дар ту
                 Ва ту дар ман
                                      Гум шавем
Ва сарнавишти мо афсонае дигар шавад.

Зулоли андеша

Дар сарам андешахо

Хамнавойи бо хати хампешахо

Маслаки моро зи мо дуздидаанд бемаслакон

Оташе афканда андар бешахо

Ман ба фикри решахо

Эй чони ман

Эй чони ман, чони маро бетоб кун, бетоб кун,

Дар руди эҳсосу чунун, ғарқоб кун, ғарқоб кун.

Нуру зиёро барфишон бар тору пуди ҳастиам,

Дар мулки тори синаам маҳтоб, кун, маҳтоб кун.

Аз олами бехобиҳо манро раҳо кун соате,

Дар бистари оғуши худ дар хоб кун, дар хоб кун.

Манро ки ҳастам ташначон, ҳам ташнадил, ҳам ташнаком,

Аз шарбати лабҳои худ шодоб кун, шодоб кун.

«Ман»ро бикуш дар ман ва худ, то ман ва ту як «мо» шавем,

Моро фидои нашъаи ноёб кун, ноёб кун.

Арчй ҳаё вочиб бувад дар маслаки дилдодагон,

Як лаҳза тарки қолаби одоб кун, одоб кун.

Шаби рохгумкарда

Ин шаби торики бе моҳ
Роҳро гум кардааст,
Менадонад равзани фардо кучост,
Мезанад худро ба бому панчара
То суроғи роҳи фардоро бигирад.

Дар даруни хона чамъе,
Гирди шамъе,
Гуи анчум кардаанд,
Низ роҳи ростро гум кардаанд.

Мерасад фардо
В-ин шаби торик бо теғи шафақ
Туъмаи нури дурахшон мешавад,
нурборон мешавад.
Лек ҳайфо!
Ин гуруҳи роҳбаста,
Дар гили ғафлат нишаста,
Гули шамъи нимачонро мехуранд,
Шуълаи ларзони ин шамъ,
Раҳнамои кури ин чамъ.

В-ин шаби торики бемаҳ
Дар азои ин гуруҳи роҳбаста,
Дар ғаму мотам нишаста.

Зуҳури зулол дар Тоҷикистон

Абулфазли Додо: «Ман шоири шеърҳои зулолам, газалҳоямро дар талотуми амвоҷам бинушeд ва шеърҳои зулоламро бо чашми баста бихонед»

Чанде қабл дар Ирон шакл ё сохти ҷадиди шеър бо номи Шеъри Зулол бо ибтикори шоири хушзавқи ирони Абулфазли Додо арзи ҳасти кард. Ин навъи шеър дар рузи 2 баҳманмоҳи соли 1388 мутобиқ бо 22 январи соли 2010 мутаваллид шуд.Ин шеър дар баробари сохторҳои классикии шеър ва шеъри сафед ё озод вориди адабиёти форси шуд.

Таърифи куллии «Зулол»

Шеърест, ки бо тули вазни зина ба зина, ки ба таври мусови аз кам шуруъ шуда ва дар кам низ ба итмом мерасад. Ин навъи шеър дорои 5 ило 11 сатр мебошад. Аз лиҳози вазн ба тулонитарин сатр, ки сатри миёна ё қалби шеър мебошад, «сатри модар» ва сатрҳои атрофи онро «сатрҳои қарина» мегуянд. Зулол дорои ду навъ (аруз ва озод) мебошад, ки ҳар кадом барои худ усул ва таърифҳои хоссае доранд.

Тавзеҳи комил

Дар шеъри «Зулол» наҳваи ҳаракати вазнҳо бо суъуд ва нузулашон, тасвири фатҳи қуллаеро дар вазни мусаввири мусаллас ба тачассуми зеҳнй расонда ва фазои ҳандасии(геометрии)ҷолиберо дар олами хаёл ва маъно намоён месозад.

Вазнҳои арузи дар ин навъи шеър бештар руи оҳанги беруни ё руи навъе ҳолати ритмй ва мелодии мусиқиёи савор аст ва ба сурати амвоҷ боло ва поёни шакли зинайии  муназзам дорад.

Вазни мусиқиёии зулол бо маълум шудани теъдоди зарб-оҳанги сатри аввал ва ё кашфи ритми сатри модар ба даст меояд.

Ин навъ шеър яъне зулол забони хоси худашро дорад ва бо ритми хоси мусиқиёи бар тибқи салиқа ва завқи шоир сохта мешавад .Бояд зикр намуд,ки на ҳама кас қодир ба иҷод кардани зулолро доранд.Зулол таҳаррук мехоҳад, чунон чи аз тарҳаш пайдост , андоза мехоҳад, назм мехоҳад, гуша мехоҳад. Зулол диққату зарофат ва маҳорат мехоҳад то дар камтарин ҳаҷм, маҳкамтарин ё ширинтарин суханро дар қолабе муназзам ва бо усули пешрафтатар ба арсаи зуҳур бирасонад. Абулфазли Додо роҷеъ ба ин навъ шеъри эҷод намудаи хеш чунин мегуяд:

«Ман шоири шеърҳои зулолам, газалҳоямро дар талотуми амвоҷам бинушeд ва шеърҳои зулоламро бо чашми баста бихонед»

Конуни куллии «Зулол»

1) Сатри аввал ва охир дорои ҳадиаксар панҷ зарбоҳанг дар вазни мусалласи арузи ва ё ҳаддиаксар шаш адади ҳиҷо дар вазни мусалласи озод бошад.

2)Теъдоди зарбоҳанг байни ду сатр (тафовути змнайи байни ду сатри ҳамҷавор бо ҳам) дар вазни мусалласи аруз, факат ду адад.

Ва теъдоди ҳиҷо дар вазни мусалласи озод ҳадиаксар то шаш адад,ки бо як фосилаи мусови ба таври зинагй нузул ва суъуд дошта бошад. (Мисол: яъне агар теъдоди зарбоҳанги сатри савум ҳама з сатру дувум ду то бештар бошад,ба ҳамин тартиб ду ба ду ва зинагй суъуд мекунад то сатри модар баъд ба ҳамон андоза ба таври мутакорин ва бо фосилаи яксон коҳиш меёбад).

3) Ритми мусикиёи аз ибтидо то охир ба таври равон ҳифз гардад.

4)Теъдоди сатрҳои ҳар зулол аз 5 камтар ва аз 11 бештар набошад.

5)Сатрҳо зери ҳам навишта шаванд.

6)Сатрҳои мутакорин аз лиҳози тулу вазни аруз ё теъдоди ҳиҷо ва теъдоди зарбоҳанг бо ҳам мусови бошанд.

(Таваҷҷуҳ: теъдоди зарбоҳанг байни сатрҳо дар ҳамаи зулолҳои арузи факат 2 аст.)

Анвоъи зулол

Ба таври кулли «Зулол» ба чаҳор навъ тақсим шудааст ки иборатанд аз:

а) Зулоли арузи қофиядор

б) Зулоли арузи бидуни қофия

в) Зулоли озод

г) Зулоли пайваста

Дар ҳар чаҳор навъи фавқ қонуни куллии Зулол муроот мешавад, лекин бо ин тафовут,ки

-дар зулоли арузи қофиядор вазн бо оҳанги мусиқиёии равони арузй пеш меравад ва аз қофия ба тавре ҳисоб шуда истифода мешавад. Бадин тартиб, ки ду сатри аввал ва ду сатри охир дорои қофия ва бақияи сатрҳо як дар миён дорои қофия мебошанд.

-дар зулоли арузи бидуни қофия вазн бо оҳанги мусиқиёии равони арузи пеш меравад,аммо шоир муқайад ба кофия нест, метавонад аслан истифода накунад ва ё дар ду се сатр ба унвони орояи адабй ҷиҳати зебои ба кор бубарад.

-дар зулоли озод аз оҳанги равони арузи барои сатрҳо истифода намешавад ва мусалламан радиф ва қофияе ҳам дар кор нест.

-дар зулоли пайваста ду ё чанд зулол пушти сари ҳам дар як мазмун навишта мешаванд.Ба иборате, агар дар як мавзуе ду ё чанд зулол дар як навъ таърифшударо зери ҳам карор диҳем, ба он зулоли пайваста мегуянд. Дар ин ҳам тамоми сатрҳои қарина ва сатрҳои модар бо чуфтҳои ҳамтирозашон дар як вазн ва оҳанг ва ё дар як андозаи ҳиҷои мебошанд ва ин худ се навъ мебошад:

а) зулоли пайвастаи арузи қофиядор

б)зулоли пайвастаи арузи бидуни қофия

в) зулоли пайвастаи озод

Таваҷҷуҳ: Ҳар гоҳ хостед бидонед, ки шеъри зулол аст ё на, ибтидо ба бандҳои шашгонаи қонуни куллии зулол муроҷиа фармоед.

Дар зимн, яксон будани вазни сатрҳои модар дар зулоли пайваста муҳим ва зарури мебошад. Қобили таваҷҷуҳ аст, ки сатрҳои мутақорин бояд оҳангу мусиқиёии ин вазнро ба ҳам наздик намоянд ва бо сатри модар ҳамроҳи дар ритм дошта бошанд.

Дар мавриди корбурди шеъри зулол барои аввалин бор аз шуарои Тоҷикистон Аъзам Хуҷаста муваффақ ба эҷоди ин навъи шеър шудааст.Тавре муаллифи ин шакли шеър Абулфазли Додо мегуяд  -« Зулол барои аввалин бор  ба дастони  гарми огои Аъзами Хуҷаста рузноманигор ва шоири тавонои тоҷик  мавриди интишор қарор гирифтааст.»  Зулоли  зер намунае аз зулолҳои ишон аст, ки онро каме бараси мекунем.

Дар сарам андешаҳо

Ҳамнавои бо хати ҳампешаҳо

Маслаки моро зи мо дуздида он бемаслакон

Оташе андохта дар бешаҳо

Ман ба фикри решаҳо

Баррасии сохтори қолаби шеъри фавқ:

Навъи сохтори назми шеър: арузи

Форми зарбоҳанг:4-6-8-6-4

Теъдоди зарбоҳанг байни ду сатр:=2

Теъдоди кулли сутур:=5

Сатри модар:

Маслаки моро зи мо дуздида он бемаслакон (8 зарб)

Дорои 8 зарбоҳанг ва ҳам ово бо оҳанги мусиқиёии сутури қарина.

Сатрҳои қарина (1)

Ҳамнавои бо хати ҳампешаҳо (6 зарб)

Оташе андохта дар бешаҳо (6 зарб)

Ҳар ду дорои 6 зарбоҳанг бо тулу вазну оҳанги мусиқиёии баробар.

Сатрҳои қарина (2)

Дар сарам андешаҳо (4 зарб)

Ман ба фикри решаҳо (4 зарб)

Ҳар ду дорои 4 зарбоҳанг бо тули вазну оҳанги мусиқиёии баробар.

Натиҷа: Шеъри фавқ бо таваҷҷуҳ ба (қонуни кулии шеъри зулол) аз навъи арузи қофиядор мебошад.

Дар зер намунаҳо аз зулолҳои Абулфазли Додоро пешкаши ҳаводорони шеъри ноб мегардонем  бо ин умед ки ин навъи  шеъри  зулоли навзод дар фазои кишвари Тоҷикситон ва муҳити адабу шеъри тоҷик  миёни шуарои муосири мо мавриди навозиш қарор бигирад.

Ба номи худо

Худованди шоҳу гадо

Азизе,ки ҷони маро халқ кард

Таваккал дар ин ибтидо

Бад-он муқтадо

<><><><><><><

Моҳ моҳи шур буд

Оре ин Баҳман,ки дар манзур буд

Инқилоби мо ба қавли роҳбари олимаром

Ҳосиле аз қудрати ҷумҳур буд

Инфиҷори нур буд

<><><><><

Дустон шоди кунед

Соате сармаст фарёде кунед

Нуш бод он рузгорони хуҷаста нуш бод

Боре аз ҳамбастаги ёде кунед

Бар ҳақ имдоде кунед

<><><><><><

Эй ашк амонам деҳ

Фурсат ба фаросуи замонам деҳ!

Хомуш накун шуълаи пинҳони маро боз

Кам ой вале догтар аз оташу бас дог ба ҷонам деҳ

Дар хирмани захмам ҳама аз радди ту бинам,

Пас қудрати сузанда нишонам деҳ!

Гусле ба равонам деҳ!

Зулоли хоб

Хоби ман аз сар парид

Парру боли хоби манро кас надид

Чун шудам бо ёди у бехуд зи худ дар калби шаб

Гуши ман афсонаи руъё шинид

Рузи нав аз рах расид.

Бахор мерасад

Бахор мерасад

Бахори лолазор мерасад

Вале зи бими лашкари мучаххази хазон

Гумонам ин бахори мулки ошикон бо губор мерасад

Дигар насими тоза аз чаман намевазад

Ва нолаи фирор мерасад

Шикор мерасад

Дар интизори ту(шеъри зулол)

Ман дар канори ту
Масти ду дидаи хумори ту
Аммо дарегу сад дарег аз ин нумуи ишк
Бо буи сифлагон шуда олуда муаттар бахори ту
Инак муроди ишк мачу аз дили кавир
Дигар касе нагашт ёри ту
Дар интизори ту

Дар чустучуи хеш

Ман имруз ба чустучуи хеш баромадам
То шояд:
Дар моварои буду бошхо,
Дар шебу фарозу талошхо,

Дар мазори орзухои хокшуда,

Дар пораи пироханхои чокшуда,
Дар сукути таронахо,
Дар хазони чавонахо,
Дар гури рузхои мурда,
Дар захми сайдхои тирхурда,
…
Дар он чи буду нест,
Дар он чи несту хаст,
Худро биёбам.

Зулолро дуруд

Зулолро дуруд
Ба аҳли дил, камолро дуруд
Чаҳони шоирй сафои дигаре гиирфт
Ба руҳи шеъри порсй, нумуи болро дуруд
Кунун уручи тоза мекунад ба Каҳкашон фасоҳати каломи мо
Қасида, маснавй, ғазал…бигу, ки аҳли ҳолро дуруд
Ва нойи Мавлавй навои дигаре гирифт
Ки Шамси безаволро дуруд
Зулолро дуруд

Харфхо

Хастаам ман аз ниқоби ҳарфҳо
Аз уболу аз савоби ҳарфҳо
Ин хама шабхои бехобии ман
Сахнае аз печу тоби ҳарфҳо
Зарбаҳои қалби ман дар синаам
Як танин аз изтироби ҳарфҳо
Мешавад дар пайкари ман зилзила
Лаҳза-лаҳза аз шитоби ҳарфҳо
Дар нигоҳам ҳарфҳо дар гуфтугу
Дар сукутам, инқилоби ҳарфҳо
Бим дорам, окибат аз ин чахон
Меравам ман дар рикоби ҳарфҳо

Харфхо

Хонатакконй

Хонатакконй чй зебо аст
Вакте хонаро
Мешавад осон
Бо чоруб пок кард
Дур андохт харчй хоку хокруба
Лек,
Аммо,
…
Хонахои калбхоро низ бояд пок кард
Аз губори кинахо,
То ки рузу моху соли мо
Баъд аз ин
Соф бошанд,
Соф, чун ойинахо!

Хонатакконй

Симфониёи бахор

Боз борон
Руйи боми хонаҳо даф мезанад
Беди мачнун
Баргҳои шуста дар даст
Бо насим каф мезанад.

Мову ту дар зери чатр
Даргурез аз сардии рузи баҳор
Шокири ин ҳадяҳои Кирдугор
Рафтаем дар чисми ҳамдигар фуру
Бо нигоҳи чашмҳо дар гуфтугу.
Набзҳомон чуфт бо ҳам
Қалбҳомон ҳамсадо,
Гарм мепечад нафасҳомон
Чу гулҳо дар фазо.
Эй хушо ин синапайванд,
Эй хушо симфониё!

Симфониёи бахор

Истгоxи зиндагй

Истгоxи зиндагй
Хар бахор
Дар истгохи зиндагй
Интизорам:
-Кош имсол
Дар рикоби абрхои нукрайи
Боз ояд модарам
Буқчае дар даст шоду бо нишот
Биншинад дар гушаи кат.
Бачахоям хамчу чуча
Даври домонаш ба хам даъво кунаанд,
Хар яке гуяд:
-Буқча моли ман

…

Истгохи зиндагй
Хилват асту холй,
Аммо
Чашм бар рохам ,ки
шояд дар катори турнахо
Мерасад аз рах падар
Кулабораш пур зи нони ширмол,
Себу зардолуи бозори Хучанд,
Пиставу хам каллаканд.
Мепарем чун шахпарак бар суи у
Буса мегирем зи дасту руи у
-Хадяам те,
-Хадяам те.

…

Абр омад,
Корвони турнахо бигзашту рафт,
Обхо дар чуйхо чорй шуданд,
Сар кашиданд сабзахо аз калби хок,
Сад дарего!
Модарам пайдо нашуд,
Аз падар хам на нишону на хабар.
Ман хамегуям ба худ:
Аз катор чо мондаанд,
Боз хам парвоз кансел шуд.

…

Хамчунон дар истгохи зиндагй
Чашм бар рохам.
То ки рузе мерасад аз раҳ қатори холие
Мебарад бо хеш манро.
Истгоxи зиндагй

Теша ва реша

Вакте ки теша
Дар реша орамид,
Беди бахтбаргашта
чун нек назар кард,
Дар дастаи он
Шохи шикастаи худро шинохт

Ханда кун ( Барои писарам Фирдавс )

Эй кудаки хандони ман,

Эй чони чони чони ман,

Ханда кун пурғулғула!

Ханда кун пурғулғула!

Ханда кун, то ин замин хандон шавад,

Ханда кун, то зандагй осон шавад,

Ханда кун, то ки чавонтар чон шавад,

Ханда кун пурғулғула!

Ханда кун, то одамй беғам шавад,

Ханда кун, то дарду мотам кам шавад,

Ханда кун, бар шодй шодй зам шавад,

Ханда кун пурғулғула!

Ханда кун, то ханда бошад човидон,

Ханда кун, бе гард монад осмон,

Ханда кун, то бахт хандад ҳар замон,

Ханда кун пурғулғула!

Ханда кун пурғулғула!

10 марти соли 1986.

Афғонистон, Мазори Шариф

Пирамарде

Пирамарде хар пагохй
Гирди хавзи холй аз об
Медавад.
Гуиё ки медавад у даври худ.
У чавониро хамин чо:
Гирди ин хавз -
Он замон пуроб
Гум намуда
Холиё,
Бо умеде медавад
То ки шояд
Лахзае ойинаи ин хавз
эхё шавад
Гум шавад у дар чавонй.

Имруз

Дар имтидоди як шаби бехобии дигар
Вакте ки пушти лаби рузе чадид сабз мешуд
Аз торхои нахустини нури хуршед
Махкам гирифтам
То имруз
Дар хиёбонхои хокии сарнавишт
Садди рoхи дигарон набошам.

Эй бону

Лабханди ту бедор кард
Дар ман чавонии маро
Ними нигохат ру намуд
Ишки нихонии маро

Ох эй зан, эй бонуи ман
Оташ задй бар пайкарам
Мехониву мерониам
Бошам?Ва ё ки бигзарам?

Лабхои масти бусаат
Бар суи ту мехонадам
Аммо камони абруят
Бо маъние меронадам

Харфу хичоям лухт шуд
Аз хандаи лабхои ту
Худро хаёлй мебарам
Бар хилвати шабхои ту

Манро магу бегонае
Эй хамдили дерин, биё
Бо нардбони ишки ман
Аз кибри худ пойин биё!

Хотироти ташна

Дар канори кучаи урёни тобистони гарм
Хотироти ташнаам
Чуёи чоми ёди туст.

Аз ин пас

Осмон дар оби дарё хушк буд
Абрҳо – гарду ғубори чодаҳои интизор
Шамси дар ҳоли ғуруб -
Ойинаи чашмони чор

Ашки ман дар пуштаи хоки падар
оташ гирифт,
Дуди оҳ аз турбати модар
чаҳонро тира кард
Ман даруни чисми худ мадфун шудам,
Сояе аз ман даруни растаҳо лангар бизад.

Осмони хушк аз дарё раҳид
Офтоб шуд нопадид,
Зери ин гардуни пир
Баҳр шуд ҳамчун кавир
Абру боронро аз ин пас
Кас надид…

Гуруби эхсосот

Вақте ки шоми ҳичобй
Дар пайкари шаҳр мепечид
Ман эҳсосотамро медидам
Ки
Бо боли шикаста
Ва дар ниқоби тираи гарду ғубори Каҳкашони зиндагй
Дигар дар нигини пайкари ман
Он гавҳари шабафруз набуданд

Хуршед медамад

Аз пушти куҳҳои барчаста мисли мавч
Хуршед медамад,
То деги вожгуни осмон
Аз нур пур шавад.

Беҳуда медамад хуршеди бехабар
Сарпуши деги осмонро
Зулмат рабудааст.

Рузи нав

Дар паси пардаи ғубори ойина
Танҳоиям аз ман мегурехт
Ва ман фирор мекардам аз худ

Дар бунбастҳои ғурубини кучаҳо
Суроғи он содаро мегирифтам
Ки дубора ба мурчагон нон диҳад
Ва роҳи обро ба лонаҳои онҳо бибандад

Аз осмони дидагонам
Турнаҳо бесадо рафтанд.
Об ба боғи падар нарасид,
Чоруб аз дасти модар афтод
Ман дар боғе хушкида ва ҳавлии нимаруфта
Ҳамчунон суроғи худро мегирам.
…
Садои гунчишке хонаро пур кард,
Чоруби болаш ғубори ойинаро руфт:
Падарам даст ба дуо бардошт
Модарам орд ба роҳам пошид …
Ман давоми онҳоям
ва ба рузи нав салом додам.

Даъват

Аз ин мурдобаки руёй берун о
Ки дарёи дили ман интизори туст.
Биёву ғарқ шав,
эй моҳии тилло
Ки ман бо ту
Шавем дар «мо»и мо танҳо.

Озодй

Ман фардоро дар чашмонам ҳифз кардаам
Бо эътимод биё,
Дар ин қоб асир шав
Ва…
Озодиро бубин!!!

Эй чашма

Чони ману чони ту қарин, эй чашма

Мову ту ғариби ин замин, эй чашма

Мо зодаи куҳему фирорй аз у

Аз модари худ гушанишин,эй чашма

Дар ҳасрати хонаи падар месузем,

Ожанги чудойи дар чабин,эй чашма

Ойинаи андуҳи мани чун хоҳар

Бо ҳастии ман шуда ачин,эй чашма

Умрест, ки саргузашти мо мехонй,

Бо нолаю бо савти ҳазин,эй чашма

То гардиши моҳу шамс бошад, бошй

Дар ҳалқаи куҳ чун нигин,эй чашма

Ману ту

То ту ҳастиву ғазал ҳаст, ману ту ҳастем,
Ишқро азму чадал ҳаст,ману ту ҳастем.
То вафо ҳасту чафо ҳаст ва дар ин водй,
Шеваи рузи азал ҳаст,ману ту ҳастем.
То дар ин майкадаи ишқ зи шуру мастй,
Бо туам қасди бағал ҳаст,ману ту ҳастем.
То дар он бусагаҳи ҳамчу анори руят,
Шаҳди ангуру асал ҳаст,ману ту ҳастем.
То дар ин зистгаҳи булъачаби одамизод,
Сояи теғи ачал ҳаст, ману ту ҳастем.

Барои набераам Илоха

Эй чонамози чашми ман, биё
Меҳроби рози чашми ман, биё
Эй Каъбаи шукуфтани гули
Рамзи ниёзи чашми ман, биё
Дар куҳи сури Тури орзу
Чун дилнавози чашми ман,биё
Рақси фаришта мекунй маҳин
Ҳамбози сози чашми ман, биё
По мегузорй чун парй ба ноз
Эй нози нози чашми ман, биё
Байту таронаву қасидайи
Зебо, баёзи чашми ман, биё!

Имшаб

Туро мегирям, эй гул, дар мазори ёдҳо имшаб
Бароят мешавад лабгиряам фарёдҳо имшаб.
Даруни хона рахти хоби ман атри туро дорад
Ки юриш бурдаанд бар манзили ман бодҳо имшаб.
Ту будию сафо буду ҳама шаб ишқу хушҳолй
Ту рафтию ману руъёи он эчодҳо имшаб.
Дар ин мулки дили вайронаам лабхандҳо хушканд,
Ба дасти шеър месозам хати ободҳо имшаб.
Кунун қаҳрй, маро бегона мегуйи ва ман аз ту
Шикоят мебарам бар хитаи ачдодҳо имшаб.

Дар огуши ту

Ду зулфи туро ман ғазал мекунам
Туро бо ғазал дар бағал мекунам
Ду чашми чу ҳавзи зулоли туро
Ба иксири буса асал мекунам
Лабонат қасида ба девони шеър
Ки тақлиди Шайхи ачал мекунам
Дар оғуши ту паноҳ мебарам -
Ба ҳарфи нигоҳат амал мекунам.

Руди хушк

Аз катрахои об
Дар растахези абр
Як руди хушк
Аз осмони ташна чорй шуд
Дар мавчи куххо бахман нухуфта буд

В-ин руди хушк чун
Бар куххо расид
Дар хеш орамид

Дафтари шеърам

Дафтари шеърам парешони ту шуд,
Сафҳа – сафҳа моту ҳайрони ту шуд
Байтҳоям сояе аз зулфи ту
Хомаам ойинагардони ту шуд.
Омадиву ин вучуди хастаам,
Чойи пойи амру фармони ту шуд.
Хонаам шуд гулшане аз мақдамат,
Ҳастиам мафҳуми имони ту шуд.
Сарнавишти ту сиришти ишқи ман,
Ишқи ман дар банди зиндони ту шуд.
Бусаам дар роҳи чашмат ланг шуд,
Ҳасрати ман оҳи пинҳони ту шуд.
Ин ғазал гуфтам, ки шояд хониаш,
Ашки талхе садди чашмони ту шуд.

Маро ту шоҳ мекунй

Ба чашми нимамасти худ ба ман нигоҳ мекунй
Маро ба ғамза мекушй, чаро гуноҳ мекунй?
Дар ин замона хандаро ба дорҳо кашидаанд,
Ту ханда медиҳй ба ман, чй иштибоҳ мекунй.
Чу мерасй ба хилватам, ба лутфи бусаҳои худ
Вуҷуди хастаам пур аз ҷалолу ҷоҳ мекунй
Ба марзи боғи пайкарат ба буса гул шинондаам
Ҳануз дар хаёли ман ту «оҳ оҳ» мекунй
Намешавй ту ёри ман, вале ба ишқи шарқиат
Ба шеъру ёди руйи худ маро никоҳ мекунй
Маликаи ғаюри ман! надорй бим аз касе
Ба тахт мешинониям, маро ту шоҳ мекунй

Нигохи ту

Нигоҳи ту
Ки аз ду чашми маст
Маро ҳадаф гирифтааст
Ва маънй мекунад зулоли ишқро,
Ба бусаҳои доғи васли пилкҳо
Замонаро хулоса мекунад
Ба як забонае
Зи шуълаҳои оҳи ту

Тараннуми бахор

Ту нагу, ки дур шудй аз ман
На!
Ҳамон гуна ки дар худат истодайи
Ту низ дар манй
Ва ман туро
Чу соя…
На!
Чу чон ҳамеша дар вучуди ташнаам
Дар ин сароби зиндагй
Нигоҳ доштаам
Ки дар кавири ноумедиҳо
Умеди рустани дубораам шавй
Ва атри хандаҳои ту
Тараннуми баҳор дар вучуди ман
Дар ин хазони зиндагй шавад

Ниёиш

Туро чу ёд мекунам, чавон мешавам, Худо
Раҳо зи банду қайди ин чаҳон мешавам, Худо
Сифоти Ту ки мебарам, замин мешавад само
Дар ин миёна ҳамчу Каҳкашон мешавам, Худо
Туро садо намекунам, чу худ ҳамеша бо манй
Манам, ки гаҳ-гаҳе зи ту ниҳон мешавам, Худо
Агар гаҳе зи фарти яъс, дилам шикасту пора шуд
Ба Ту паноҳ бурда пур-тавон мешавам, Худо
Набудй-чозиба кучо? Ту ҳастй-ҳаст чозиба
Ки аз Ту суи Ту чунин равон мешавам, Худо
Маро зи худ марон, ки ман ғубори даргаҳи туам
Ва бо Ту дар худийи худ аён мешавам, Худо

Ишки точикона

Зулоли ашкҳои ту баҳона шуд
Садои гиряҳои мо тарона шуд
Ту омадиву кулбаи хароби ман
Чу кохи шоҳи олами фасона шуд
Нишастй дар канори ман ва ҳосилаш
Таронабусаҳои шоирона шуд
Зи атри хандаҳои софу беғашат
Ҳар он чй ғам, фирорй аз миёна шуд
Канори ҳам, ману ту бекарон шудем
Муҳаббате зи навъи точикона шуд

Коргоҳи соат

Дар коргоҳи соат
Вақт бо панчаи сонияҳо
Бо тори рузҳо, ҳафта мебофад
То
Моҳҳо барои ҳар фасли сол
Либосҳои ба руз дошта бошанд

Ишке рох меравад

Ишке даруни синаи ман рох меравад
Гаввоси руди дил суи мох меравад
Ман дар вучуди худ бедор мешавам, бубин
Аз ман мане ба суи дилам рох меравад
Ин ринди бодахор бишкаста чому кузахо
Аз майкада ба суи хонакох меравад
Охаш зи сина мебарад бори надоматаш
Сангинтар аз кухе ин парри кох меравад
Сад бор туба кардаву бишкаста борхо
Акнун пайи ислохи иштибох меравад

Хаста шуд таърих

«Хаста шуд таърих аз такрорҳо»
Хаста шуд уштур ба зери борҳо
Корвон дар нимараҳ раҳгум бизад
Сорбон мардуд шуд аз ёрҳо
Ваьдаро дигар харидоре намонд
Холй шуд аз муштари бозорҳо
Охирин тарфанд ин айёши пир
Руз бо тасбеҳу шаб-зуннорҳо
Ғофил аз он мисли ин «навхочагон»
Дида олам борҳову борҳо
Мерасад акнун садои Офриқо
Кас наметарсад зи ҳабсу дорҳо
Руҳи озодй чу як эҳёгаре
Қад алам бинмуда аз оворҳо

_______________________________________

«Хаста шуд таърих аз такрорҳо»
Хаста шуд уштур ба зери борҳо
Корвон дар нимараҳ раҳгум бизад
Сорбон мардуд шуд аз ёрҳо
Гум намудам ман туро дар бодия
Мисли роҳии чудо аз ёрҳо
Роҳи абрешим набурдам суи ту
Бастаанд ин роҳро ғаддорҳо
«Серч» кардам дар биёбони араб
Иттило н-омад ба чуз сусморҳо
Ин баҳорон кош рақсон бинамат
Ҳамчу сабза дар бари чуборҳо

__________________________________________________

«Хаста шуд таьрих аз такрорҳо»
Хаста шуд уштур ба зери борҳо
Корвон дар нимараҳ раҳгум бизад
Сорбон мардуд шуд аз ёрҳо
Ваьдаро дигар харидоре намонд
Холй шуд аз муштари бозорҳо
Охирин тарфанд ин айёши пир
Руз бо тасбеҳу шаб-зуннорҳо
Ғофил аз он мисли ин «навхочагон»
Дида олам борҳову борҳо
Мерасад акнун садо аз зеру бам
Кас наметарсад зи ҳабсу дорҳо
Руҳи Рустам ҳамчу як эҳёгаре
Қад алам бинмуда аз оворҳо

Лек

Ҳамсояи мо шеър намехонаду лек
Қонуну фани зулол медонаду лек
Аз ҳарфу ҳичои ман хушаш меояд
Бинвиштани ин гуна наметонаду лек
Хоҳад хама шаб китоби ашъори маро
Бо дида варақ-варақ бигардонаду лек
Аз бими ҳасодати ду-се ҳочинамо
Дарвоза ба руи хеш пушонаду лек
Як шоираки ҳасудаки кибрандеш
Манро зи яке «блог» меронаду лек
Фардои чаҳони шеър на мову на у
Байту ғазалу зулол мемонаду лек

Саволхо

Намедонам ба дунболи чи мегардам
Чаро махви сутуни сояи сардам
Ва дар калби кавири хотироти дур
Чу рахгумкарда зохир мешавам хардам?
Садое менаояд аз сукути шаб
Ки бошад кам кунад аз сузиши дардам
Бахор омад,наомад модар аз пушта,
Ба зери сакфи гурбат бепадар фардам
Дар ин симфунии танхойи ёди он
Ду афришта накарда лахзае тардам
Чу бар поён расад харфу хадиси руз
Чи хохад буд пас фардо раховардам?

Абас набуд

Чй рузҳо гузаштааст
Ки ақл дар қафас набуд,
Ва дар гулу нафас набуд,
Маро ба чуз набудану надидани худам ҳавас набуд
Барои пилки наҳси дидаам
Ба хирмане ғубори хас набуд.

Чй рузҳо, чй рузҳо
Ба руйи му давидаам,
Ба қуллаҳои бу расидаам
Зи дасти абрҳо гирифтаам
Ва домани пур аз сароби сояро кашидаам,
Ки дар канори корвони роҳиён танини нолаи чарас набуд.

Чй рузҳо , чй рузҳо
Ки леҳ шудам ба зери бори зиндагй,
Ба пойи худ шитофтам ба суйи дори зиндагй,
Зи худ бурун шудам чу дуд
Ман аз фишори зиндагй,
Ва лоуболу бе паноҳ мисли ман магас набуд.

Чй рузҳо, чй рузҳо
Надида будаам набуди бударо
Дари зи лутфу меҳрубонию сафо кушударо
Нигоҳи гарми ғуссаҳои синаам зудударо
Насими гарди ғам зи суратам рабударо,
Ва ёфтам,
ки он ҳама дуо абас набуд!

Кабутари маро дуо кунед

Салом
Салом
Бахорро салом
Насими гарми куйи ёрро салом
Ба мулки сина накхати хуморро салом
Нигори бекарори дар барам карорро салом
Бахоррро салом

Парандахо ба лонахо расидаанд
Ба пилки бом сабзахо
чу мижжахо дамидаанд
Ва обхо чу хун
ба чони богхо давидаанд
Суруди човидони чашмасорро салом
Бахорро салом

Танам зи сабру интизор хаста аст
Ба хар даре ки сар задам,
баста аст
Дилам зи бозихои зиндагй шикаста аст
Кабутаре ки дар тала фитод,
кабутари Хучаста аст
Иродаи азими Кирдугорро салом
Бахорро салом

Дуо кунед, кабутари ман аз кафас рахо шавад
Таронахони чамъи мо шавад
Ки чамъи мо дубора босафо шавад
Ва шомили тараххуми Худо шавад
Саодати сафои интизорро салом
Бахорро салом

Чат

Ту он тараф
Канори руди Сир
Ва ман
Дар ин тараф
Даруни як утоки кучаке ба мулки ориён
Ба банди вожахои ноби Ту асир,
Нишастаем.

Ту мекуни «клик»
Садои «тик»
Ва руи сафха вожаи «салом»
Аз ин тараф «клик»
Ва мефиристамат паём,
Ва бо садои «муз»,
Ки хамрадифи сози калби мост,
Сукутро шикастаем.

Кунун
Ки «чат» шуда
Макони хилвате барои мо
Ману ту бо таноби вожахо
Ва рафту омади шитоби вожахо,
Нахи мухаббати мачозй бастаем.

Агарчй байни мову ту
Кух асту дашту даррахо,
Ва марзу арзи беканор
Ва рудхои бекарор
Вале ба рохатй ба хам расидаем,
Тамоми бурчу бораро шикастаем.

Дар ин чахони булъачаб,
Ки дури дур аз манй,
Вале нишастайи канори ман
Ва дар хазони лахзахо
Шукуфта чун бахори ман.
Ки баъд аз ин
Ману ту як танем:
Гахе «Ту»ем, гахе «Ман»ем,
Рахимием, Хучастаем

Биё

Тира шуд ойина аз охам, биё

Бе ту гум шуд дар уфук рохам, биё

Хар тулуям як гуруби бе мах аст

Кахкашони бе пари кохам, биё

Дар хавои катра ашкам хушк шуд

Ташнакоме бар сари чохам, биё

Рузхоро рузй аз ту дидаам

Дар гуруби тира, эй мохам биё

Бе ту шодию фарах бе рахбар аст

Эй ту бар ин сарзамин шохам, биё

Абас набуд (ислох)

Чй рузхо гузаштааст
Ки аклро нафас набуд
Парандаи сабурй дар кафас набуд
Маро ба чуз надидани худам хавас набуд
Барои пилки нахси дидаам
Ба хирмане губори хас набуд

Чй рузхо, чй рузхо
Ба руйи теги му давидаам
Ба куллахои изтиробу иштиёки дил расидаам
Зи боли абрхо гирифтаам
Ва домани пур аз сароби сояро кашидаам
Ки дар рикоби корвони рохиён танини нолаи чарас набуд

Чй рузхо, чй рузхо
Ки хам шудам ба зери бори зиндагй
Чу мучриме шитофтам ба суи дори зиндагй
Зи худ рахо шудам чу бод
Ман аз фишори зиндагй
Ки лоуболу бепанох мисли ман магас набуд

Чй рузхо, чй рузхо
Надида будаам набуди бударо
Дари зи лутфу мехрубонию сафо кушударо
Нигохи гарми гусса аз дилам зудударо
Насими гарди гам зи суратам рабударо
Ва ёфтам
ки он хама дуо абас набуд!

Шукри Худо

Руҳу танам атри баҳорй шамид

Чашмаи хушҳолии қалбам дамид

Боғи вучудам ҳама шуд гулфишон

Зоғи ғам аз синаи ман пар кашид

Зулмати ожанги чабинам зудуд

Субҳи табассум ба лаб омад падид

Ранчу парешонию бехобй рафт

Рузи нишоту дами шодй расид

Қуфлаку занчири қафас пора шуд

Кафтарам аз панчаи шайтон рахид

Шукри Худо, шукри Худо мекунам

Мурғи тараб дар бари ман орамид

Шохпарак

Имруз
Дар зери офтоби гурбат
Вакте медидам
Шохпараке руи гул нишаст
Ва гунчишке касди шикори уро дошт
Бори дигар
ва хеле сахттар аз хамеша
Эхсос кардам, ки солхост бемодарам.

Ба офтоб хира шудам
Нуктаи доге дар дуродур
Ва чохе торик
…Турбати модарро дидам
Сабзахояш сухта
Чун муддатхост
Ашки ман дар рохи мазораш хушкида.

Модар!
Маро бубахш
Ки хануз аз Ту кумак металабам
Ва
Интизории чомасапедро
Бо ёди Ту дидор мекунам

……
Шохпарак
Хамчунон атри гулхоро мешамид
Оё болхои у ба шумора афтодаанд?

Дидам, нестам

Ман худамро чустучу кардам ва дидам нестам

Хун шудам то бораҳои дил расидам, нестам

Дар хами ойина рафтам, то ки шояд ру занам

Порахои пораро садбора чидам, нестам

Охро бар бод додам, то расам бар доди бод

Бодхоро дар хавои худ шамидам,нестам

Дар китобу дафтари фарсудаам рафтам фуру

Сафха-сафха хотиротамро даридам, нестам….

Осиёби дехаро хам дар дили шаб дар задам

Бо хаёли худ чувозашро кашидам, нестам

Сояамро дар утоки холй дар худ духтам

Лахзае хамчун шабх аз худ рахидам, нестам

Oхиста, охиста

Маро дар сина султон мешавй, охиста, охиста

Тани афсурдаро чон мешавй, охиста, охиста

Умед-ин шамъи дар холи хамуширо ту бо ишкат

Ачаб зебо нигахбон мешавй, охиста, охиста

Маро ки дарди ишк аз дил фирорй буд то ин дам

Ту чун ойинагардон мешавй охиста, охиста

Туро дар гурбати эхсоси худ мехмони дил кардам

Чу сохибхона мизбон мешавй охиста, охиста

Дигар номахраме харгиз намеояд ба мулки дил

Дар ин вайрона дарбон мешавй охиста, охиста

Шахри хаста

Дишаб рафту oмaд, як рузи масти хаста,
Як рузи ворахида аз дасти масти хаста
Пар мекушояду лек парвоз менатонад,
Чун мохии гирифтор дар банди шасти хаста.
Aз сояхои сузон хуршед мегурезад
Офтоб-соя буд аз рузи аласти хаста.
Ин шахри пири бе рух бо кучахои холй
Истода рох мерад чун майпарасти хаста.
Як шоири хаёлй бо истакони бода
Дар худ панох бурда аз як нишасти хаста

Нолае дар суги устод Раббонй

Оҳ аз ин гардиши чархи фалак
Мезанад ҳар дам ба захми мо намак

Оҳ аз тарфанди ин айёши пир
Менагардад аз хуни точик сер

Шаҳри Кобул ғарқ дар мотам шуда
Қалби ҳар точик асири ғам шуда

Эй дареғ аз бахти шури миллато
Бор Илаҳ, аз мо бигир ин иллато!

Чавҳари моро ту бар мо ру намо
Фитрати моро бино кун, эй Худо!

Шахсият деху маҳалбозй бигир,
Ин ҳама чурму дағалбозй бигир.

Мо агар озодаем, озодагон
Aз чй дар банду залилу нотавон?

Марги Рабонй фақат як марг нест
Анчаре*, орй зи шоху барг нест.

Решаи терорҳо дар об ҳаст
Сад дареғо халқи ман дар хоб ҳаст

Точико, айёми бедорй расид
Субҳи растохези бедорй дамид!

Бояд акнун мо ҳама якчо шавем
З-ин ҳама «ман»-ҳо раҳему «МО» шавем

* Анчар- дарахтест манҳус.

Шахри Хучанд

Чун Бухоро,

Чун Самарканд

Дуст медорам туро, шахри Хучанд.

 

Хандаи субхи ту дар ойинаи дарёи Сир

Каҳкашонро мекашад бар чуи шир

Дар фалоти Точикистон беназир

Ин Ватанро ком аз ту шахду канд

Дуст медорам туро шахри Хучанд.

 

Дар фазои богу рогу растахо,

Ракси нози накхати гулдастахо,

Мебарад гам аз замири хастахо,

Бахти точикро ту парвози баланд,

Дуст медорам туро шахри Хучанд!

 

Дар ту хам лаъли Бадахшон,

Хам чилои реги дарёи Зарафшон,

Хам шукухи Рашту Хатлон,

Вахдати точикро ту пойбанд,

Дуст медорам туро шахри Хучанд!

 

Чун Бухоро,

Чун Самарканд,

Дуст медорам туро, шахри Хучанд!

Кучаи хотирахо

Ман гузаштам зи раҳи хотираҳо
Аз куҳу чангалу дарёву кавир
Ва расидам ба ҳамон водии хомуш ки модар хуфтаст
Ва каме дуртар аз он падари ранчурам

Харду то дишабу руз
Бо гузар аз бари ин оромгоҳ
Ки дар он дар ҳарами ҳасрату оҳ
Як гуруҳ аҳли ҳамин деҳа ба хоби абаданд
Сари по биншаста
Сураи ҳамду дуо мехонданд
Ва ҳоло
Ҳарду дар чамъи хамушон хобанд

…………………..

Кучаи хотираҳоям хокист
Ва дар он ҳасрати фардо холист
Ва дар ин кучаи пуршебу фароз
Хар шабе гиряи Модар ба ҳаво мекашадам
Ва Падар бо тани ранчуру наҳиф
Ки маро дар сари болин надиду чон дод
Чашм бар роҳи ман аст
Ҳалқабанди гираҳи оҳи ман аст
Бо нигоҳе, ки ҳар зарраи хок
Мерасад то афлок
Ба навозиш, ба тавалло
мекушадам, мекушадам

Кучаи хотираҳоям ҳама афсус
Кучаи хотираҳоям ҳама дируз
Кучаи хотираҳоям пури танҳо
Ва надорад фардо..

Дафн кард

Ишкхоро дар вучудам дафн кард
Тоатамро дар сучудам дафн кард
Ин хамон иблиси одамруй буд,
Будахоро дар набудам дафн кард
Лаззати ангезаро дар ман бикушт
Он чахоне ки кушудам, дафн кард.
Бо хама найранги хамчун анкабут
Шавкро дар тору пудам дафн кард
Ох аз ин бонуву калби танги у
Шодихоро дар сурудам дафн кард
Чун хуруси бемахал фарёд кард
Субхро дар шоми дудам дафн кард
Хайрати ойина дар у пора шуд
Сайкалеро ки зудудам, дафн кард